| |
 |
|
|
| Home | > | 23 maart 2003 | > | Douwe van kooten |
|
U bent niet ingelogd. |
|
|
|
,,Geen berg was voor hem te hoog. Hij begon gewoon met klimmen.'' Zo typeert Wim
van Kooten zijn omgekomen broer Douwe. Vorig jaar vierde de 48-jarige vrijwilliger zijn 25-jarige jubileum bij de brandweer. Hij was als leider van het vrijwilligersteam West een van de stuwende krachten in de groep vrijwilligers. De laatste jaren was Douwe van Kooten onder meer betrokken bij de werving en selectie van nieuwe brandweerlieden.
,,In zijn hart wilde hij altijd brandweerman worden'', zegt zijn broer. ,,Om allerlei redenen kon dat niet, maar daarom was hij met hart en ziel vrijwilliger. Ik denk dat hij is gestorven op een manier die bij hem past. Het is heel tragisch, maar als je dan toch dood moet, dan maar zo.''
Mensen vroegen zich wel eens af hoe Van Kooten zijn passie voor het korps kon combineren met zijn drukke baan als directeur van apparatenfabriek Vanko in de Waarderpolder. Zelf zei hij daarover ooit in deze krant: ,,Het komt wel eens voor dat ik uit een drukke vergadering wordt weggeroepen. Gelukkig kunnen we dat binnen het bedrijf opvangen.'' Binnen het bedrijf is met verslagenheid gereageerd. ,,Van werken komt deze dagen niet veel meer'', aldus zijn broer, mededirecteur van de onderneming. Zijn vrijwilligerswerk kon de stevig gebouwde, besnorde brandweerman niet uitvoeren zonder medewerking van zijn gezin - zijn echtgenote Petra in het bijzonder. ,,Het is nu eenmaal niet leuk als moeder de piepers op heeft staan en je er vandoor moet'', zei Van Kooten in deze krant. Het echtpaar heeft vier zonen, van wie de jongste twee - de tweeling Casper en Thomas - begin deze maand hun derde verjaardag vierden.
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|